 |
 |
 |
ประวัติการผลิตน้ำตาลจากอ้อยในประเทศไทย |
 |
| |
|
บทความเชิงสารคดีเรื่องนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยข้อมูลความรู้สำคัญที่จะช่วยให้ผู้อ่านทราบถึงประวัติความเป็นมาบนเส้นทางของอ้อยและน้ำตาลของโลกและของไทย โดยสันนิษฐานว่า อ้อยเริ่มมีขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อหลายพันปีมาแล้วที่หมู่เกาะโพลินีเซีย (Polynesia) จีนและอินเดีย ก่อนที่กระจายแพร่พันธุ์ไปยังทวีปอื่นๆ โดยอินเดียถือเป็น ”ถิ่นกำเนิดน้ำตาลของโลก” (Home of Sugar) มาไม่น้อยกว่าสองพันปี ก่อนที่ขยายการผลิตไปยังนานาประเทศผ่านภูมิหลังการเติบโตที่แตกต่างกันไป แต่เกี่ยวพันกับเหตุการณ์สำคัญๆ ของโลก เช่น การขยายตัวของจักรวรรดินิยม การเกิดสงครามครูเสดและสงครามโลก การปฏิวัติอุตสาหกรรม ฯลฯ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าอ้อยและน้ำตาลเป็นของใกล้ตัวของคนทั่วโลกมาตลอดเวลา |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
อ้อยในจินตนาการของกวี |
 |
| |
|
กามเทพตามคติอินเดีย เป็นเทพเจ้าแห่งความรัก ถือคันธนูที่ทำด้วยลำอ้อย สายธนูคือผึ้งที่เกาะต่อๆกัน มีลูกศรทำด้วยดอกไม้ เมื่อแผลงศร ไปต้องผู้ใด จะทำให้เกิดความรักขึ้นในใจผู้นั้น อาวุธของกามเทพประมวลขึ้นมาจากธรรมชาติที่เป็นแหล่งความหวาน คือ อ้อย ผึ้งและดอกไม้ เพราะกวีต้องการจะสื่อให้รู้ถึงความหอมหวานของความรัก |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
อ้อยในศิลปไทย |
 |
| |
|
น้ำตาลที่มีส่วนในการสร้างสมศิลปไทยนั้นก็มีอยู่อย่างเดียวคือการใช้น้ำตาลมาเป็นส่วนผสมของวัตถุที่ใช้ในการปั้นปูนและการก่อสร้าง สถาปัตยกรรมอันใช้วิธีการก่ออิฐ สอปูน กับการฉาบปูนบนผนังเพื่อให้มีความแข็งแกร่งและทนทานมากยิ่งขึ้น เช่น การทำปูนเพชร |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
อ้อยที่ใช้ในพิธีกรรม |
 |
| |
|
ในหนังสือพฤกษนิยายของ ส.พลายน้อย มีการกล่าวถึงอ้อยตามคัมภีร์พระเวทไว้ว่า ตำนานในคัมภีร์ปุราณกล่าวถึง ฤาษีวิศวามิตรเป็น ผู้สร้างอ้อยขึ้น เพื่อให้เป็นอาหารทิพย์ในแดนสวรรค์ชั่วคราวให้กับท้าวตรีศังกุ |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
น้ำตาลในอาหารไทย |
 |
| |
|
การใช้น้ำตาลในอาหารของไทยมีมาแต่โบราณ น้ำตาลที่ใช้ในสมัยก่อนๆ จะใช้น้ำตาลที่ไม่ตกผลึกเป็นส่วนใหญ่ เช่น น้ำตาลปี๊บ น้ำตาลหม้อ ซึ่งให้ชื่อตามภาชนะที่ใส่หรือบรรจุ ถ้าอยู่ในปี๊บเรียกน้ำตาลปี๊บ ถ้าบรรจุในหม้อใบเล็กที่ขายทั้งหม้อเรียกน้ำตาลหม้อ |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
น้ำตาลและอ้อยที่ปรากฏในเพลงลูกทุ่ง |
 |
| |
|
วิถีชีวิตของคนไทยนั้น มีความผูกพันกับน้ำตาลและอ้อยพอสมควรเลยทีเดียว อย่างน้อยๆ เพราะการที่เรา คือ แผ่นดินชาวเกษตร พี่น้องคนไทย ส่วนใหญ่ของประเทศล้วนเป็นชาวนา ชาวสวน ชาวไร่ เส้นทางชีวิตของคนไทยจึงพัวพันอยู่กับอ้อยอันเป็นพืชเกษตร และเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญ ของคนไทยมาช้านาน |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
บางวิถีชนบทที่อินทร์บุรี |
 |
| |
|
เหมือนกระแสน้ำที่ไหลซึมจากเขื่อนเจ้าพระยาผ่านลงมาผสมกับน้ำที่ผ่านเมืองใหญ่ถึงคลองเตยแล้ว ไม่สามารถจะนึกได้เลยว่าตัวน้ำเดิมที่เคย ไหลผ่านเขื่อนนั้นเคยสะอาดอย่างไร |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
ปูนปั้นชิ้นเอกในศิลปะไทย |
 |
| |
|
งานปูนของช่างโบราณ นอกจากการฉาบผนังแล้ว ยังใช้ตกแต่งเป็นลวดลายบัวประดับสถาปัตยกรรม หรือปั้นพระพุทธรูป รูปเทวดา รูปบุคคล รวมทั้งลวดลายประดับปูนสำหรับปั้นเหลวหมาด ปั้นพอกเพิ่มได้ทีละน้อยหากเพิ่มมากไปก็ลดโดยการปาดเอาออกได้ตามที่ต้องการ |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำน้ำตาลพื้นบ้าน |
 |
| |
|
การทำน้ำตาลแบบพื้นบ้านของไทยนั้น เครื่องมือเครื่องใช้และกรรมวิธีในการนำน้ำหวานจากพืชที่ให้น้ำหวานมาทำเป็นน้ำตาลนั้น เป็นขั้นตอนสำคัญที่สุด เพราะหากไม่สามารถนำน้ำหวานมาเป็นวัตถุดิบในการทำน้ำตาลได้แล้ว ก็ทำน้ำตาลไม่ได้ เครื่องมือเครื่องใช้ และวิธีการนำน้ำหวานจากต้นไม้และพืชมาทำน้ำตาล แบ่งเป็นสองประเภท คือ เครื่องมือ เครื่องใช้ และวิธีการนำน้ำหวาน หรือน้ำตาล จากต้นตาลโตนด มะพร้าว จาก และหญ้าคา ประเภทหนึ่ง และเครื่องมือ เครื่องใช้ในการนำน้ำอ้อยจาก ต้นอ้อยมาทำน้ำตาล |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |
 |
 |
 |
อ้อยในฐานะเป็นสมุนไพร |
 |
| |
|
เป็นพืชล้มลุก มักขึ้นเป็นกอสูงประมาณ 1 – 2 เมตร แทงหน่อออกทางด้านข้างของต้นเดิม ลำต้นแข็งแรงมีข้อปล้องชัดเจน ผิวนอกลำต้นแข็งเป็นมัน เนื้อในสีขาวฉ่ำน้ำ ลำต้นอ้อยแดงมีสีแดงเข้มจนเกือบดำ เปลือกมีรสขม น้ำไม่ค่อยหวานแหลมเหมือนอ้อย ธรรมดาตามข้อจะมีตาพร้อมที่จะเป็นต้นใหม่หนึ่งตา ตามข้อแต่ละข้อมีรากอากาศประปราย |
 |
| |
|
อ่านต่อ >>> |
 |
 |
 |
|
|
|
 |